Review: Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran

Titel: Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran
Auteur: Eric-Emmanuel Schmitt
Aantal pagina’s: 94
Editie: Paperback, ISBN 9789020413847
Rating: 4/5

‘Hoe lukt u dat toch, meneer Ibrahim, om gelukkig te zijn?’
‘Ik weet wat er in mijn Koran staat.’
‘Misschien moet ik uw Koran maar eens inpikken. Ook al hoor je dat niet te doen als je joods bent.’
‘Ach Momo, wat zegt jou dat nou, joods zijn?’
‘Weet ik veel. Voor mijn vader betekent het de hele dag somber zijn. Voor mij… is het alleen maar iets waardoor ik niet anders kan zijn.’
Meneer Ibrahim stak me een pinda toe.
‘Je hebt geen goede schoenen, Momo. Morgen gaan we schoenen kopen.’

In Parijs van de jaren zestig van de vorige eeuw raakte Momo, een joods jongetje van twaalf jaar, bevriend met een oude Arabische kruidenier in de rue Bleue. Er ontrolt zich een prachtig verhaal dat de grenzen van religies overstijgt.

Vandaag wederom tijd voor een gastblog! Toch wel handig als ik zelf weinig tijd heb om te schrijven 😉

Vandaag zal Ana jullie vertellen wat zij van dit boek vond. Ana ken ik van de Lerarenopleiding Geschiedenis.

Ik heb dit boek ooit moeten lezen voor Frans op de middelbare school. Dat ging moeizaam, maar het verhaal leek me interessant. Ik had daarom achteraf de gelijknamige film gekeken en het boek gelezen in het Nederlands.

Het verhaal gaat om Momo die veranderingen doormaakt. Het verhaal begint bij het joodse jongetje Mozes en het eindigt met een volwassen Arabier die zichzelf Momo noemt, wat een afkorting is voor Mohammed.

Het leuke aan dit boek vind ik is dat je even een kijkje mag nemen in het leven van Momo. Niet heel zijn leven maar de jaren uit zijn jeugd die hem hebben gevormd. Door te lezen worden de vragen die je hebt over zijn leven langzamerhand beantwoord. En toch blijf je met een hoop vragen achter nadat je de laatste bladzijde van dit boek hebt gelezen. Ik vind het persoonlijk wel leuk als een boek je met een paar onbeantwoorde vragen achterlaat. Dan heb je iets om over na te denken wanneer het boek uit is.
Iets anders wat ik ook leuk vind aan dit boek is dat er herhaling in zit. Niet herhaling als in gebeurtenissen die steeds weer plaats vinden, maar in dit geval het herhalen van het begrip Arabier. Volgens het boek betekent Arabier zijn, als het gaat om kruideniers open van ’s avonds laat en ’s zondags ook.

Kortom vind ik dit dunne boekje zeker wel een aanrader mocht je religies interessant vinden.

Muchos besos,
Ana

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *